พฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน = Behaviors in Giving-Alms of Buddhist in The Present

Copies in the library

About this title

Title

พฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน = Behaviors in Giving-Alms of Buddhist in The Present

Author

พระชานนท์ อภิปุญฺโญ (ภูดี)

Published

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2563

Language

Thai

Notes

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาเรื่องทานในทัศนะของพระพุทธศาสนา2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน3)เพื่อศึกษาวิเคราะห์คุณค่าพฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ แหล่งข้อมูลที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ พระไตรปิฎก อรรถกถา หนังสือและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการให้ทาน ผลการวิจัยพบว่า: 1.ทาน หมายถึง การให้สิ่งที่ควรให้ทั้งสิ่งของเครื่องยังชีพหรือคำแนะนำสั่งสอนตลอดจนเผื่อแผ่กันด้วยไมตรีที่มาจากเจตนาปราศจากความโลภและอยากให้ผู้อื่นมีความสุข แนวคิดที่เกี่ยวกับการให้ทานนี้มีทั้งแนวคิดทางฝากตะวันตกและตะวันออก สวนมากการให้ทานก็มีเพื่อหวังให้สังคมให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขจะเห็นได้ว่าการให้ทานไม่ว่าศาสนาใดก็เป็นสิงจำเป็นและถือเป็นคุณธรรมข้อหนึ่งเลยทีเดียวจึงสามารถบอกได้ว่าการให้ทานสำคัญเสมอ 2. พฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน ในรูปแบบของพฤติกรรมการให้ทานตามที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน ปฐมทานสูตร และ ทานวัตถุสูตร โดยผู้วิจัยได้สรุปรูปแบบพฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบันโดยนำเอาหลักธรรมทางพุทธศาสนา ปฐมทานสูตร และ ทานวัตถุสูตร มาสังเคราะห์รวมกับ“โครงสร้างที่กำหนดการบริจาคของคน”ของ Joseph R. Mixer โดยผู้วิจัยได้ทำการสรุปพฤติกรรมการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบันไว้ดังนี้ 1. พฤติกรรมการให้ทานเพราะหวังอยากได้ 2. พฤติกรรมการให้ทานเพราะความหลงหรือความไม่รู้ 3. พฤติกรรมการให้ทานเพื่อยกระดับจิตใจให้มีคุณภาพสูงขึ้น ซึ่งวิเคราะห์ถึงหลักพิจารณาในการให้ทานที่ถูกต้องในสังคมปัจจุบันที่ได้แสดงไว้พระสูตรต่างๆ หลายนัย เช่น สุจริต3 กรณียะ5 สมาจาร10 กุศลกรรมบถ10 โดยมีองค์ประกอบดังนี้ ทานนั้นต้องบริสุทธิ์ 1.ทานนั้นก่อให้เกิดประโยชน์ 2.ทานนั้นต้องไม่เบียดเบียนตนเอง 3.ทานนั้นต้องไม่เบียดเบียนผู้อื่น และ 4.สังคมสรรเสริญ 3. วิเคราะห์คุณค่าพฤติกรรมการการให้ทานของชาวพุทธในปัจจุบัน พบว่า พฤติกรรมการการให้ทาน มีคุณค่าทั้งที่เกิดขึ้นในโลกนี้ โลกหน้า และประโยชน์สูงสุด ตามหลัก อัตถะ3 คือ 1) ทิฏฐธัมมิกัตถะประโยชน์ของพฤติกรรมการให้ทานทำให้เกิดประโยชน์ที่ปรากฎในภพนี้ทั้ง3 คือ 1. อัตตัตถะประโยชน์ ประโยชน์ของผู้ให้ ทำให้เกิด ความสุขใจไม่มากก็น้อยย่อมเกิดแก่ผู้ให้ทาน ผู้ให้ย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจแก่คนเป็นอันมาก คนดีเป็นอันมากย่อมพอใจคบหาผู้ให้ทาน มีชื่อเสียงอันดีงามของผู้ให้ทานและยังผลให้ชื่อขจรขจายไป 2. ปรัตถะประโยชน์ ประโยชน์ผู้รับ ผู้รับย่อมเป็นสุขทั้งทางกายและใจ เติมเต็มในสิ่งที่ขาดทั้งทางกายภาพและทางใจ เป็นเครื่องช่วยให้การดำเนินชีวิตให้มีคุณภาพมากขึ้น 3. อุภยัตถะประโยชน์ ประโยชน์ต่อสังคม สร้างความสามัคคีให้กับสังคม ลดปัญหาในสังคม 2)สัมปรายิกัตถะประโยชน์ของพฤติกรรมการให้ทานที่เกิดขึ้นในภพหน้า คือ ได้ไปเกิดในสุขคติภูมิ ตั้งแต่ มนุษย์โลก สวรรค์โลกชั้นต่างๆ จนถึง พรหมโลก 3) ปรมัตถะประโยชน์ของพฤติกรรมการให้ทาน ประโยชน์สูงสุด คือ อริยมรรค ตั้งแต่ โสดาปัตติมรรคจนถึงสกทาคามีผลและผู้ที่บำเพ็ญทานบารมีจนติดเป็นอุปนิสัยเป็นหนทางแห่งการบรรลุมรรคผลแต่เป็นเพียงปัจจัยหนึ่งเท่านั้น ผู้ให้ทานยังจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติให้ครบทั้งสามด้านของไตรสิกขา คือ ทาน ศีล ภาวนา จึงจะสามารถเข้าถึงความดับทุกข์อย่างแท้จริงคือนิพพาน The objectives of this thesis were; 1) to study the alms-giving in Buddhism, 2) to study behaviors in alms-giving of Buddhist at present, and 3) to analyze the value of behaviors in alms-giving of Buddhist at present. The data of this qualitative research were collected from the Tipitaka, Commentaries, books and related works. The results of the study found that : 1. Alms-giving means giving or sharing objects or materials for living and instruction and suggestions to others with kindness and wishing them happy. The concept of alms-giving is available in Eastern and Western society. The purpose of alms-giving is to help people in society live together peacefully and happily. Alms-giving is the main and fundamental teaching in every religion. 2. The behaviors in alms-giving of Buddhist at present were as follows; 1) they expect something in return, 2) they have delusion or ignorance, 3) they want to improve their mental level. According to Buddhism, the right alms-giving consists of purity of alms, advantage of alms, not violence to oneself, not violence to others, and it should be praised and admired. 3. The value of alms-giving has 3 benefits; 1) Benefits obtainable here and now which

Subjects

• การให้ทาน