การวิเคราะห์การปฏิบัติต่อกามารมณ์ตามหลักการทางจริยศาสตร์ = An Analysis of Ethical Treatment of Eroticism

Copies in the library

About this title

Title

การวิเคราะห์การปฏิบัติต่อกามารมณ์ตามหลักการทางจริยศาสตร์ = An Analysis of Ethical Treatment of Eroticism

Author

ธนายุทธ โยธะคล

Published

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2565

Language

Thai

Notes

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย 3 ข้อ ดังนี้ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพการปฏิบัติต่อกามารมณ์ของคนไทยในปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษากามารมณ์ในพระพุทธศาสนาเถรวาทและหลักการทางจริยศาสตร์ และ 3) เพื่อวิเคราะห์การปฏิบัติต่อกามารมณ์ตามหลักการทางจริยศาสตร์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยการศึกษาหนังสือ ตำรา และเอกสารวิชาการทางพระพุทธศาสนาและทางปรัชญา แล้วนำเสนอผลการวิจัยด้วยการพรรณนาเชิงวิเคราะห์แบบอุปนัย ผลการวิจัยพบว่า สิ่งที่สื่อให้มองเห็นสภาพการปฏิบัติต่อกามารมณ์ของคนไทยในปัจจุบัน คือข่าวสารปรากฏผ่านสื่อโซเชียลในรูปแบบที่หลากหลายทางความรักและความสัมพันธ์ทางเพศ เช่น การมีความสัมพันธ์แบบเปิด การนัดมีเพศสัมพันธ์อย่างเปิดเผย การนิยมมีความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด ความรัก ความสัมพันธ์ และวิถีทางกามารมณ์ในปัจจุบันถูกมองเป็นเรื่องปัจเจกบุคคลแต่ในขณะเดียวกันทุกครั้งที่มีการพูดถึงเรื่องเพศก็จะถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องทางศีลธรรม เพราะเรื่องเพศเป็นเรื่องของกามตัณหา ราคะ ความกำหนัด จึงต้องปกปิดซ่อนเร้นและไม่สมควรจะนำมาพูดถึงมุมมองกามารมณ์ในพระพุทธศาสนาถือว่า อารมณ์ที่รักใคร่พอใจ รถคันสวย เสื้อผ้าสวย เพลงเพราะ เป็นต้น อารมณ์เหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกทางเพศ ส่วนอารมณ์ที่คอยดึงดูดจิตใจให้รักใคร่ หลงใหล ยินดี พระพุทธศาสนาเรียกอารมณ์เช่นนี้เรียกว่า “กามคุณ” และพระพุทธศาสนาเรียกการได้เสพกามคุณว่า “กามสุข” ซึ่งพระพุทธศาสนามีมุมมองต่อความสุขที่เกิดจากกามเป็นเชิงตำหนิว่า เป็นสิ่งต่ำทราม (เมถุน) เป็นของชั่ว เป็นของหยาบ (ทุฎฺฐุลฺลํ) เป็นมารยาทของคนชั้นต่ำหรือผู้เลวทราม (วสลธมฺมํ) เป็นต้น ที่เป็นเช่นนี้เพราะเป็นท่าทีของพระภิกษุที่มีต่อเมถุนธรรมเพราะบรรพชิต ทั้งหลายมีมุมมองต่อเพศสัมพันธ์ว่าเป็นของต่ำและเลวทราม การปฏิบัติต่อกามารมณ์ตามหลักการทางจริยศาสตร์นั้น สามารถวิเคราะห์ได้ว่า กามารมณ์เป็นธรรมชาติขั้นพื้นฐานอย่างหนึ่งของมนุษย์ และมนุษย์ล้วนเกิดมาจากธรรมชาติ ดังนั้น มนุษย์จึงปรารถนา ต้องการ รักใคร่ และพอใจต่อสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบตัว ซึ่งสร้างความสุขกายเพลิดเพลินใจให้แก่มนุษย์ แต่มนุษย์ไม่ควรแสวงหาความสุขอย่างเดียวเท่านั้น มนุษย์จะต้องมีคุณสมบัติพิเศษภายในอย่างหนึ่งคือความเป็นผู้มีเหตุผลในการมีชีวิต การใช้ชีวิตและการดำเนินชีวิต โดยมนุษย์สามารถพิจารณาให้ลึกซึ้งลงไปว่า ความสุขยังไม่ใช่สิ่งมีค่ามากที่สุดสำหรับมนุษย์ สิ่งดีที่สุดไม่ใช่ความสุขทางกาย แต่ความสุขที่แท้คือความเพลิดเพลินและความร่มเย็นทางใจ The objectives of this research were 1) to study the current state of treatment for erotic of Thai people 2) to study on the erotic in Theravada Buddhism and ethical principles and 3) to analyze of treatment for carnality based on ethical principles. This research was a documentary research by studying books, textbooks and academic documents on Buddhism and Philosophy, presented the research results with an inductive analytical description. The results of research found that : What indicated of treatment for carnality of Thai people in the current situation was message appeared through social media in various forms of love and sexual relations, such as being in an open relationship, dating, having sex openly, popularity had a non-binding relationships, love, relationships, and eroticism was today viewed as individual. But at the same time, whenever erothic was discussed, it was seen as immoral. Because sex is a matter of lust, lust, and lust, it must be concealed and should not be discussed. Because of sex was a matter of carnal desire, sensuality, and lust, therefore it must be hidden and shouldn’t be mentioned. The view of carnality in Buddhism was considered affectionate emotions: nice cars, nice clothes, and nice music. These emotions were not related to sexual feelings. As for the emotion that attracted the mind to love, passion, and pleased, Buddhism called this kind of motion that "Kamaguna” (five sensual desires). And Buddhism called the intoxication of sensual pleasures as "Kamma-sukha" which Buddhism had a view on sensual pleasures as a reproach that it was a depraved thing (Methuna), evil, coarse (Duttullam), the manners of a low class or vile person (Vasaladhammam). Because it was the attitude of a monk with to Methunadhamma , because all monks view sex as low and vile. Treatment for erotic based on ethical principles could be analyzed that e