การวิเคราะห์การเผยแผ่ธรรมะของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ) ตามหลักประจักษ์นิยมในทางญาณวิทยา = An Analysis of Dharma Propagation of Phrabrahmamangklajam (Panyanantha Bhikku) according to Empiricism in Epistemology

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

การวิเคราะห์การเผยแผ่ธรรมะของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ) ตามหลักประจักษ์นิยมในทางญาณวิทยา = An Analysis of Dharma Propagation of Phrabrahmamangklajam (Panyanantha Bhikku) according to Empiricism in Epistemology

ผู้แต่ง

พระวันดี เขมจิตฺโต (เค้าดี)

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2565

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการเผยแผ่ธรรมะในสมัยพุทธกาลและปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษาชีวิตและผลงานการเผยแผ่ธรรมะของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกฺขุ) และ 3) เพื่อวิเคราะห์การเผยแผ่ธรรมะของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานันทภิกฺขุ) ตามหลักประจักษ์นิยมนิยมในทางญาณวิทยา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาจากคัมภีร์พระพุทธศาสนา เอกสารทางวิชาการ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูล แล้วนำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า การเผยแผ่พุทธศาสนาในครั้งพุทธกาลใช้วิธี “มุขปาฐะ” เป็นสำคัญ โดยมุ่งเน้นไปที่การเผยแผ่นั้นให้เป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล (หิตาย) เพื่อความสุข (สุขาย) และเพื่ออนุเคราะห์แก่ชาวโลก (โลกานุกัมปาย) ทั้งนี้เพราะชาวโลกหรือมนุษย์จำนวนมากยังเป็นผู้เวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ พระพรหมมังคลาจารย์หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ผู้เป็นพระภิกษุในพุทธศาสนาเถรวาท ท่านเป็นผู้บุกเบิกแหล่งศึกษาธรรมชื่อสวนโมกข์ ให้เป็นสถานที่ศึกษาธรรมจากคัมภีร์หลักคือพระไตรปิฎก ศึกษาธรรมะจากธรรมชาติที่อยู่รอบตัว ท่านเป็นที่รู้จักในฐานะพระสงฆ์ผู้ปฏิรูปแนวทางการเผยแผ่พุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทย โดยเฉพาะท่านมีความโดดเด่นด้านปาฐกถาธรรมและเทศนาธรรมในที่สาธารณะอย่างองอาจ จนกลายเป็นต้นแบบและสร้างแรงบันดาลใจแก่พระนักเผยแผ่ได้เป็นอย่างดี และท่านยังมีผลงานเชิงประจักษ์ เช่น หนังสือ คำบรรยายธรรม แผ่นซีดี และอื่นๆ เป็นจำนวนมาก หากนำประจักษ์นิยมไปวิเคราะห์การเผยแผ่ธรรมะของหลวงพ่อปัญญานันทภิกษุ จะเห็นว่า หลักการ วิธีการและแนวทางการเผยแผ่ธรรมะของท่านล้วนเกิดจากประสบการณ์ที่ท่านเดินทางไปจำพรรษาในภูมิภาคต่างๆ มีจังหวัดเชียงใหม่เป็นต้น ซึ่งทำให้ท่านกล้าเปลี่ยนการนั่งบนธรรมาสน์มาเป็นยืนบรรยายธรรมะบนโพเดียมต่อหน้าชาวพุทธ วิธีการเผยแผ่ธรรมะดังกล่าวจะตรงกับประจักษ์นิยม ที่เชื่อว่าประสบการณ์เป็นที่มาของความรู้ที่แท้จริงและถูกต้อง ซึ่งเกิดได้จากการรับรู้ได้ทางประสาทสัมผัส โดยเฉพาะความรู้ความเข้าใจในการกระทำต่อสิ่งต่างๆ กล้าคิด กล้าทำและกล้าเปลี่ยนแปลงวิธีการเผยแผ่ธรรมะ ล้วนเกิดจากประสบการณ์ตรงเชิงประจักษ์ตลอดชีวิตแห่งสมณเพศของท่าน The objectives of this thesis were: 1) to study the Dharma Propagation in the Buddhist era and present time 2) to study the life and Dharma propagation performance of Phra Brahma Mangkalajarn (Panya Nanthaphikkhu) and 3) to analyze the Dharma propagation performance of Phra Brahma Mangkalajarn(Panya Nanthaphikkhu) based on Empiricism in Epistemology. This research was a qualitative research based on Buddhist scriptures, academic papers and related research using data analysis, the research results were then presented using a descriptive analysis method. The results of this research found that The Dharma propagation in the Buddhist era was mainly based on the method of "mukhapatha", focusing on propagating it for the benefit (hita), for happiness (sukha) and humanity assistance (Lokanukampai) because human beings were still born in samsara. Phra Brahma Mangkalajarn, or commony known better as Luang Phor Panyananthaphikku, a monk in Theravada Buddhism, the pioneer of the Dharma learning source, named Suan Mokkh as a place to learn Dharma from the main scriptures, the Tripitaka, study Dharma from nature. He was known as a monk who reformed the way of propagating Buddhism of Thai monks. Particularly, he had outstanding in Dhamma lecture and Dhamma sermon in public with dignity until becoming a model and inspiring the missionaries as well, altogether with a large number of empirical works such as books, lectures, CDs., and others. Provided that applying empiricism to analyze Dharma propagation of Luang Phor Panyananthaphikku, you could find that his principles, all methods and guidelines of the Dharma propagating obtained from his experiences on travelling to stay in Buddhist temple in other regions such as Chiang Mai province, which altering from sitting on the pulpit to standing for preaching on the podium in front of the Buddhists. The method of Dharma propagating was consistent with empiricism which believed that experience was the source of true and correct knowledge, caused by sensory perception, especially the knowledge and understanding of how to act on things, daring to think

หัวเรื่อง

• การเผยแผ่พระพุทธศาสนา