แนวธรรมปฏิบัติของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ที่มีผลต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา = The way of Dhamma Practice of Phrasuddhidhammarangsigambhiramedhacaraya (Lee Dhammadharo) Affecting to Buddhist Propagation

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

แนวธรรมปฏิบัติของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ที่มีผลต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา = The way of Dhamma Practice of Phrasuddhidhammarangsigambhiramedhacaraya (Lee Dhammadharo) Affecting to Buddhist Propagation

ผู้แต่ง

แม่ชีอโณทัย แว่วเสียงสังข์

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2566

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

การศึกษาวิจัยเรื่อง แนวธรรมปฏิบัติของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ที่มีผลต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ ๑) เพื่อศึกษาชีวิตและผลงานของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ๒) เพื่อศึกษาแนวธรรมปฏิบัติของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ๓) เพื่อนำเสนอคุณค่าแนวธรรมปฏิบัติของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) ที่มีผลต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยคุณภาพเชิงเอกสาร เก็บข้อมูลจากพระไตรปิฎก หนังสือประวัติและผลงาน เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In- depth Interview) ผู้ทรงคุณวุฒิ ๗ รูป/คน ผลการวิจัยพบว่า พระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี ธมฺมธโร) มีนามเดิมว่า “ชาลี” เป็นคนจังหวัดอุบลราชธานี เกิดเมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๔๙ เข้าบรรพชาอุปสมบทในคณะธรรมยุตนิกาย เมื่อวันที่ ๒๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๗๐ โดยมีพระปัญญาพิศาลเถระ (หนู ฐิตปญฺโญ) วัดปทุมวนารามราชวรวิหารเป็นพระอุปัชฌาย์และมีพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ท่านพ่อลีเป็นพระปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน อยู่ถือธุดงควัตรอย่างเคร่งครัดและจาริกไปเพื่อฝึกฝนตนเอง สอนธรรมด้วยแนวปฏิบัติตามหลักพระพุทธศาสนาและสร้างถาวรวัดและสาธารณะประโยชน์แก่สังคม แนวธรรมปฏิบัติของท่านพ่อลีแบ่งออกเป็น ๔ ด้าน ได้แก่ ๑. ด้านการปฏิบัติกรรมฐานโดยใช้แนวภาวนาพุทโธ ตามหลักอานาปานสติ ๒. ด้านแนวการสอนธรรมปฏิบัติโดยการปฏิบัติธุดงควัตร ปลีกวิเวกและสอนให้เนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท ๓. ด้านแนวการเผยแผ่ธรรมปฏิบัติโดยมุ่งหมายเพื่อผู้ฟังเกิดความสุขและช่วยเหลือสังคม ๔. ด้านการบริหารปกครองโดยปกครองดูแลพระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกาให้ยึดพระธรรมวินัยและข้อกำหนดของกฎมหาเถรสมาคมเป็นสำคัญ คุณค่าแนวธรรมปฏิบัติของท่านพ่อลีด้านกรรมฐานเกิดเป็นแนวทางอบรมจิตตามแนว สติปัฏฐาน ๔ ที่ใช้ธุดงควัตรเป็นเครื่องมือฝึกฝนตนเอง ด้านการเผยแผ่ช่วยให้เข้าใจพระพุทธศาสนาจากการปฏิบัติจริงจัง ด้านการปกครองทำให้เกิดสายธรรมปฏิบัติที่สืบทอดต่อกันตามแบบสายพระป่า และด้านสาธารณูปการทำให้เกิดเป็นวัดและสถานปฏิบัติธรรมที่เป็นประโยชน์แก่ทุกคน The objectives of this thesis were: 1. to study the life and work of Phrasuddhidhammarangsi-gambhiramaedhacaraya (Lee Dhammadharo) 2. to study, and 3. to propose a value of the way of Dhamma practice of Phrasuddhidhammarangsi- gambhiramaedhacaraya (Lee Dhammadharo) affecting to Buddhist propagation. The study was a documentary qualitative research by which data were collected from the Tipitaka, his life and work documents and the 7 key informants. All data were analyzed and narratively presented. The results of the study found that: The former name of Phrasuddhidhammarangsigambhiramaedhacaraya (Lee Dhammadharo), is “Chali”. His hometown is Ubon Ratchathani Province. He was born on January 31, 1906 and ordained in the Dhammayuttika tradition on May 27, 1927. Phra Panya Phisara Thera (Nu Thitapanno) who lived at Wat Pathumwanaram Rachaworawihara was his preceptor and Venerable Phra Ajarn Mun Phurithatto was his teacher. Buddhists usually called him “Thanpor Lee” or Venerable Lee as a father. He is a forest monk who practices Vipassana meditation seriously. He usually wandered as a pilgrimage for self-training and taught people according to Buddhist principles. He established temple for the social public benefits. Thanpor Lee’s Dharma practice is divided into 4 aspects: 1. Meditation technique is used “Buddho” as a means by keeping one's concentration at all times based on Anapanasati. 2. Dhamma practice is taught by following Dutanga principles, seclusion, and living with heedfulness. 3. Dhamma Propagation is aimed at happiness of people and social helping. 4. Administration is pursued monks, novices and laities to follow Dhamma and Vinaya and Thai Sangha’s rules. The value of Thanpor Lee’s Dharma practice in terms of meditation inevitably arises as a guideline for training the mind according to the four foundations of mindfulness by using pilgrimage as a tool for self-training until the mind can be strengthened and purified. In terms of propagation, knowledge and understanding of Buddhism will be gained through serious practice. In the aspect of adminis

หัวเรื่อง

• การปฏิบัติธรรม
• การเผยแผ่พระพุทธศาสนา