การใช้หลักสัปปุริสธรรมต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดสุราษฎร์ธานี = An Application of Sappurisa Dhamma Base on the Sangha Affair Administration in Surat Thani Province

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

การใช้หลักสัปปุริสธรรมต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดสุราษฎร์ธานี = An Application of Sappurisa Dhamma Base on the Sangha Affair Administration in Surat Thani Province

ผู้แต่ง

หัสยา พันธุ์มณี

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2566

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการใช้หลักสัปปุริสธรรมต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้หลักสัปปุริสธรรมต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่างคือพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาส จำนวน 188 รูป ผู้ให้ข้อมูลหลักคือเจ้าอาวาส จำนวน 5 รูป การวิจัยนี้เป็นแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์แบบโครงสร้าง และวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า : 1. พระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาสในจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีการใช้หลักสัปปุริสธรรม ต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์ อยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ หลักอัตตัญญุตา ค่าเฉลี่ย (X ̅ = 4.55, S.D = 0.62) รองลงมา คือ หลักปุคคลปโรปรัญญุตา ค่าเฉลี่ย (X ̅ = 4.52, S.D = 0.59)และหลักที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ หลักอัตถัญญุตา ค่าเฉลี่ย (X ̅ = 4.09, S.D = 0.62) 2. เจ้าอาวาสมีการประยุกต์ใช้หลักสัปปุริสธรรมต่อการบริหารกิจการคณะสงฆ์ทั้ง 6 ด้าน โดยหลักรู้จักเหตุ เข้าใจเหตุผลของการปฏิบัติตนเพื่อดำเนินกิจการในวัดอย่างเหมาะสม หลักรู้จักผล ใช้กำหนดเป้าหมายในการดำเนินกิจการของวัดเพื่อประโยชน์สูงสุด หลักรู้จักตน ใช้พิจารณาความรู้ความสามารถของตนหรือคนรอบตัวเพื่อบริหารกิจการต่าง ๆ อย่างเหมาะสม หลักรู้จักประมาณ ใช้ควบคุมงบประมาณให้มีความพอดี หลักรู้จักกาล ใช้จัดลำดับความสำคัญการบริหารกิจการในวัด หลักรู้จักชุมชน โดยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อชุมชนให้มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ หลักรู้จักบุคคล เพื่อให้บริหารงานผู้ใต้ปกครองได้ตรงตามความสามารถ The objectives of this thematic were : 1) to study the use of the principle of Sappurisa Dhamma base on the Sangha affair administration in Surat Thani province. and 2) to study the application of the principle of Sappurisa Dhamma to the Sangha affair administration in Surat Thani province. This research is a mixed method research. Quantitative research use questionnaires as a tool to collect information from a sampling of 188 monks. The statistics used were frequency, percentage, mean and standard deviation. Qualitative research use content analysis of 5 abbots in the interview. The results of research were found that : 1. The abbot in Surat Thani use of the principle Sappurisa Dhamma base on the Sangha affair administration is at a high level. The principle Attannuta(Knowing oneself) (X ̅ = 4.55, S.D = 0.62) is use the most. Follows by Puggalannuta (knowing the individual) (X ̅ = 4.52, S.D = 0.59). The principle Atthannuta(Knowing the purpose) (X ̅ = 4.09,S.D = 0.62) is used the lowest. 2. The abbot applied the principles of Sappurisa Dhamma to the Sangha affair administration. Knowing the cause used to understand the reasons for behaving in order to conduct the affairs of the temple appropriately. Knowing the purpose is used to determine the objectives of organizing activities for whose benefit. Know oneself is used to consider one's own knowledge and abilities or that of the temple to carry out the activities of the temple appropriately. Moderation Used to control the budget organizing activities according to their own budget. Knowing the proper time used to prioritize activities in the temple. Knowing the society used to build good relationships with the community to allow people to participate in various activities. Knowing the individual is used order to subordinates according to their abilities.

หัวเรื่อง

• การบริหารกิจการคณะสงฆ์
• สัปปุริสธรรม