ทัศนคติของผู้ต้องขังที่มีต่อการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลา = The Attitude of Prisoners toword Welfare Providing in Songkhla Central Prison

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

ทัศนคติของผู้ต้องขังที่มีต่อการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลา = The Attitude of Prisoners toword Welfare Providing in Songkhla Central Prison

ผู้แต่ง

ชัตชัย เทพเดชา

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2566

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

ฉบับอัดสำเนา, สารนิพนธ์ (ร.ม) การปกครอง สารนิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ทัศนคติของผู้ต้องขังที่มีต่อการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลาและ 2) แนวทางการพัฒนาการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ต้องขังที่ถูกคุมขังในเรือนจำกลางสงขลา จำนวน 289 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยคำนวณจากสูตรทาโร ยามาเน่ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้อำนวยการส่วนพัฒนาผู้ต้องขัง ผู้อำนวยการส่วนควบคุมผู้ต้องขัง หัวหน้าฝ่ายสวัสดิการผู้ต้องขัง หัวหน้าฝ่ายการศึกษาและพัฒนาจิตใจ หัวหน้าสถานพยาบาล เจ้าหน้าที่ฝ่ายการศึกษาและพัฒนาจิตใจ เจ้าหน้าที่งานเยี่ยมญาติ และผู้ต้องขัง รวม 10 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ทัศนคติของผู้ต้องขังที่มีต่อการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลาในภาพรวม อยู่ในระดับมากโดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านอนามัยของผู้ต้องขัง ด้านการเยี่ยมญาติ ด้านการศึกษาและพัฒนาจิตใจ ด้านกีฬาและนันทนาการ ด้านการรักษาพยาบาล และด้านสวัสดิการขั้นพื้นฐาน 2. แนวทางการพัฒนาการจัดสวัสดิการในเรือนจำกลางสงขลา ประกอบด้วย 1) จัดสวัสดิการขั้นพื้นฐานตามมาตรฐานของหน่วยงานและให้บริการผู้ต้องขังอย่างเท่าเทียม ยุติธรรมและเพียงพอ 2) ควรมีการจัดการรักษาพยาบาลที่ผู้ต้องขังสามารถเข้าถึงได้ง่าย รวดเร็วและมีผู้รับผิดชอบอย่างชัดเจน 3) ควรกำหนดนโยบายทางด้านการศึกษาขั้นพื้นฐานและการพัฒนาจิตใจของผู้ต้องขัง 4) ควรจัดให้มีสถานที่ที่ส่งเสริมให้ผู้ต้องขังมีความเป็นอยู่ที่ดีที่สุด 5) ควรจัดให้มีสถานที่สำหรับเล่นกีฬาและออกกำลังอย่างเพียงพอและเหมาะสม และ 6) ควรจัดให้มีการเยี่ยมญาติผ่านช่องทางที่หลากหลายเพื่อให้ญาติสามารถเข้าถึงได้อย่างทั่วถึงและครอบคลุม The objectives of this thematic were to study; 1) the attitude of prisoners toward welfare providing in Songkhla central prison, and 2) the guidelines for developing the welfare providing in Songkhla central prison. The research sample consisted of 289 prisoners in Songkhla central prison, all of whom were determined by the formulation of Taro Yamane. The key informants consist of 10 of directors of prisoner development division, director of inmate control, head of prisoner welfare department, head of Education and mental development, head of hospital education and mental development, officer visiting relatives and two of inmates. The employed research instruments were questionnaire and the interview form. The statistics employed for the data analysis were frequency, percentage, standard deviation, and content analysis. The findings were as follows; 1. The overall of the attitude of prisoners toward welfare providing in Songkhla central prison was at the high level, which specific aspects could be ranked from top to bottom based on their rating means as follows: the health of the inmates, the visiting relatives, the education and mental development, the sports and recreation medical care and the basic welfare; 2. Suppling and supporting the medical care that the prisoners can easily access and set the officer who be clearly responsibility; (3) setting the policy on basic education and mental development of prisoners; 5) providing an adequate and appropriate places for sports and exercise; and 6) arranging a various visits to relatives who can have thorough and comprehensive access.

หัวเรื่อง

• ทัศนคติ
• ผู้ต้องขัง