ศึกษาการพัฒนาวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางแหล่งเรียนรู้ของชุมชน : กรณีศึกษาาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย = A Study of Development of A Temple As Community Learning Resource Center : Case Study of Wat Sri Khun Muang, Chiang Khan Sub-District, Chiang Khan District, Loei Province

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

ศึกษาการพัฒนาวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางแหล่งเรียนรู้ของชุมชน : กรณีศึกษาาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย = A Study of Development of A Temple As Community Learning Resource Center : Case Study of Wat Sri Khun Muang, Chiang Khan Sub-District, Chiang Khan District, Loei Province

ผู้แต่ง

พระมหาณัฐกร ณฏฺฐกโร (อุทานนท์)

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2566

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ ๑) เพื่อศึกษาการพัฒนาวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางแหล่งเรียนรู้ของชุมชน ๒) เพื่อศึกษาสภาพการพัฒนาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย และ ๓) เพื่อวิเคราะห์การพัฒนาวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางแหล่งเรียนรู้ของชุมชน : กรณีศึกษาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพแบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน ๑๕ รูป/คน แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์นำเสนอในเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า: ๑.การพัฒนาวัดเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน มีองค์ความรู้มาจากภูมิปัญญาท้องถิ่นซึ่งเป็นรากฐานจากคำสอนทางพระพุทธศาสนา คติจารีต ประเพณี เพื่อสร้างงาน สร้างรายได้ ให้สมดุลและเหมาะสมกับท้องถิ่น โดยมุ่งเน้นพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในชุมชน และการนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนามาพัฒนาศักยภาพสังคมในด้านการท่องเที่ยว ๒.สภาพการพัฒนาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย พบว่า วัดศรีคุณเมือง มีจุดเด่นด้านศิลปวัฒนธรรมโดยมีศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราช เป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชน มุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นสำคัญ ได้มีการจัดกิจกรรมอบรม ส่งเสริม ให้ข้อมูลกับคนในชุมชนได้มีความรู้ สืบสานประเพณีวิถีวัฒนธรรมท้องถิ่นที่ดีงาม เป็นกลไกสำคัญในการช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจและสังคมผ่านการจัดการเรียนรู้ศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่น ๓.จากการวิเคราะห์การพัฒนาวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางแหล่งเรียนรู้ของชุมชน : กรณีศึกษาวัดศรีคุณเมือง ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นการจัดการกับทรัพยากรวัฒนธรรมในท้องถิ่นของตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และดำรงไว้ซึ่งรากฐานของวัฒนธรรมดั่งเดิมแต่ผสมผสานให้เข้ากับสังคมในยุคปัจจุบัน จัดทรัพยากรที่มีในแหล่งเรียนรู้ให้เป็นระบบ มีการสนับสนุนด้านงบประมาณจากทุกภาคส่วน และมีการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับหน่วยงานอื่น เป็นแหล่งเรียนรู้ เกิดการสร้างงาน สร้างรายได้ ให้กับคนในชุมชนท้องถิ่น เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนของจังหวัดเลยต่อไป The objectives of the research were 1) to study the development of a temple as the community learning resource center, 2) to study the condition of the development of Wat Sri Khun Muang, Chiang Khan sub-district, Chiang Khan district, Loei province, and 3) to analyze the development of a temple as the community learning resource center with a case study of Wat Sri Khun Muang, Chiang Khan sub-district, Chiang Khan district, Loei province. Based on the qualitative research methodology, the study was conducted by the interview of fifteen qualified experts, and the given data were analyzed and presented in the descriptive explanation. The research findings were as follows: 1. The development of a temple as the community learning resource center was generated from Buddhism-based local wisdom, traditions and customs with the purposes to create jobs or to earn an income, sufficient and suitable for the locality. The learning resources in the communities were mainly developed, and the tourism potential of the society was enhanced by the Buddhist principles. 2. The outstanding strength of Wat Sri Khun Muang, Chiang Khan sub-district, Chiang Khan district, Loei province was the arts and culture, regarded as the community learning resource. The center was crucially aimed at the participation of the community through several activities to train, promote and educate the community. When the people in the community knew and understood, they would heartily maintain their local traditions and cultures. It was regarded as an important mechanism to support the economic and social segments in the locality through religious and local cultural learning. 3. The development of a temple as the local learning resource center, especially the case of Wat Sri Khun Muang, demonstrated that the cultural resources in their own community were efficiently managed, the original cultural foundations were maintained and mixed with the modern society, the existing resources in the resource center were systematically operated, the budgeting was supported from all sectors, and the operational network was created and joined with other agencies. As regards, the learning center provided the local people with more jobs and income, leading to the sustainable development in Loei province.

หัวเรื่อง

• การพัฒนาวัด