รูปแบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้าด้วยพลังจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนา = A Model of Social Health Mobilization Through Willpower in Buddhism

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

รูปแบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้าด้วยพลังจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนา = A Model of Social Health Mobilization Through Willpower in Buddhism

ผู้แต่ง

ละมัย อยู่เย็น

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2567

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

ดุษฎีนิพนธ์มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า 2) เพื่อศึกษาจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนา 3) เพื่อบูรณาการการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าด้วยจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนา 4) นำเสนอความรู้เกี่ยวกับ “รูปแบบการดูแลผู้ป่วยซึมเศร้าด้วยจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนา” ดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากพระไตรปิฎก อรรถกถา ตำรา และเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและศึกษาโดยผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 16 รูป/คน จากการสัมภาษณ์เชิงลึก นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เชิงเนื้อหานำเสนอเชิงพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า: การดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าต้องทำไปด้วยกันทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกายใช้ทฤษฎีชีวภาพของอดอร์ฟ ไมเออ ที่ดูเรื่องระดับของโรคซึมเศร้า ใช้ทฤษฎีจิตปัญญาของเบคโดยการช่วยเหลือผู้ป่วยไม่ให้เครียดและวิตกกังวล ส่วนทฤษฎีจิตสังคมของเอช อิริคสันนั้นได้ใช้การปรับความต้องการของตนกับสังคมให้สอดคล้องกัน ด้านจิตใจและอารมณ์นั้นได้ใช้หลักศีล 5 และสมถกรรมฐานซึ่งเป็นพลังจิตตานุภาพมาใช้ช่วยดูแลและแก้ไขปัญหาในการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าได้ โดยไม่ให้ผู้ป่วยนั้นไม่สร้างเงื่อนไขที่ผิดทางกายภาพและทำให้จิตใจสงบด้วยพลังจิต จิตที่ได้รับการฝึกฝนอบรมตามหลักการฝึกพลังจิตตานุภาพย่อมทำให้จิตมีพลังเข้มแข็งและมีผลเกี่ยวเนื่องกับการรักษาโรค ส่วนด้านสังคมใช้หลักสังคหวัตถุ 4 เพื่อให้ผู้ป่วยได้มีปฏิสัมพันธ์กับสังคมในทางที่ผ่อนคลายและถูกต้อง การบูรณาการดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าด้วยจิตตานุภาพในพระพุทธศาสนาสามารถเริ่มที่ให้ผู้ป่วยไม่เบียดเบียนผู้ใด สัตว์ใด ทางกายและวาจา ให้ผู้ป่วยมีปฏิสัมพันธ์กับญาติพี่น้องและให้ญาติพี่น้องรวมทั้งผู้ดูแลเข้าใจผู้ป่วยว่าเป็นผู้มีอาการไม่ปกติพร้อมที่จะให้อภัยเขา ให้ความรักแก่เขา พาผู้ป่วยทำกิจกรรมการให้ทาน ทำบุญ สิ่งที่สำคัญก็คือ ฝึกให้ผู้ป่วยนั้นกำหนดจิตภาวนาอยู่กับลมหายใจโดยกำหนด “พุทโธ” ตามลมเข้าและออกเพื่อสร้างพลังจิตให้เข้มแข็งขึ้นซึ่งช่วยให้ผู้ป่วยลดภาวะตึงเครียด กังวลจนลดระดับความซึมเศร้างลงได้ สังเคราะห์เป็นองค์ความรู้ได้ว่า การดูแลผู้ป่วยโรคซึมเศร้าต้องทำด้วยเข้าใจผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ให้ความรักและพร้อมที่จะช่วยเหลือด้วยความอดทน เรียกว่า ULPRA MODEL The dissertation has the following objectives: 1) to study theoretical concepts regarding caring for patients with depression 2) to study willpower in Buddhism 3) to integrate caring for depressed patients with willpower in Buddhism 4) to present body of knowledge about “models of caring for depressed patients using willpower in Buddhism”. This dissertation is a qualitative research study in which all data collected from Tipitaka, commentary, textbooks, and related research documents. Data also collected from 16 key informants through in-depth interviews. The data obtained were analyzed and synthesized to answer the objectives by descriptive presentation. The results of the research found that: Caring for patients with depression must be done together in three areas: the physical side, it should check the level of depression by using Adolf Maier's biological theory. The theory of Mind Wisdom of Beck should be used by helping patients avoid stress and anxiety. And the Erikson’s Psychosocial theory should be also used by aligning his own need and society. Mentally and emotionally area, the Five Precepts and Calm Meditation as the power of willpower cause are used to take care of and solve problems in caring for patients with depression. The willpower will protect the patient to create wrongly physical conditions and calms the mind of the patient with psychic powers. Mind which is cultivated to be willpower can be strengthened mind and yield a result related with depression care. As for the social side, the 4 Sanghahavatthu principles are used to help patients to interact with society in a relaxed and correct way. Integrating care for patients with depression with willpower in Buddhism can begin with patients not harassing anyone, any animal, physically or verbally. Let the patient interact with relatives and allow relatives and caregivers to understand that the patient is not normal and are ready to forgive him, to give him love and take patients to offer alms and accumulate merit. The most important is to train the patient to focus his mind on the breath