แรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร = Motivation in Dhamma Pracetice of Buddhists At Wat Thongnaim, Nongkhaem District Bangkok

ตัวเล่มในห้องสมุด

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง

แรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร = Motivation in Dhamma Pracetice of Buddhists At Wat Thongnaim, Nongkhaem District Bangkok

ผู้แต่ง

พระมหาพุทธสรณ์ ชัยสมบัติ

พิมพ์ที่

นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2567

ภาษา

ไทย

หมายเหตุ

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนวัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร และ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ประชากรศึกษา จำนวน 130 คน เครื่องมือที่ใช้ คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว ทำการวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของ Scheffe (Post Hoc) ผลการวิจัยพบว่า : 1. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนวัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.86) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความต้องการความสุขและความสงบใจ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ( = 4.33) รองลงมาคือ ด้านที่พักอาศัย ( = 4.18) ส่วน ด้านความต้องการความมั่นคงและปลอดภัย มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ( = 3.09) ตามลำดับ 2. ผลการเปรียบเทียบข้อมูลเกี่ยวกับแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชนวัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรม ต่างกัน มีแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร โดยรวม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแรงจูงใจในการปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน วัดทองเนียม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ปัญหาเรื่องของการใช้เครื่องมือสื่อสารในระหว่างช่วงเวลาที่ปฏิบัติธรรม พระวิทยากรมีจำนวนไม่เพียงพอในการดำเนินงาน และยังไม่หลากหลาย การติดตั้งเครื่องปรับอากาศบริเวณสถานที่ปฏิบัติที่ส่งผลให้ผู้ปฏิบัติเกิดความสบายในขณะปฏิบัติเนื่องจากมีอุณหภูมิที่เหมาะสมยังมีไม่มากพอ ยังไม่มีความพร้อมในเรื่องของสถานที่พักของผู้ปฏิบัติและห้องน้ำ This thesis has the following objectives: 1) to study the motivation for practicing Dhamma of Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok; 2) to compare the motivation for practicing Dhamma of Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok; and 3) to study suggestions regarding the motivation for practicing Dharma among Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok. The study population was 130 people. The research mean was a questionnaire. Statistics used in data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation. T-test and one-way ANOVA test was also included. Analyzing mean differences was performed for each pair by Scheffe's method (Post Hoc). The research results found that : 1. Results of data analysis on the motivation for practicing Dhamma of Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok in overall was at a high level ( = 3.86). When considering each aspect, it was found that the need for happiness and peace of mind aspect was the highest average ( = 4.33), followed by the residential aspect ( = 4.18). But the need for stability and safety aspect got the lowest average ( = 3.09) respectively. 2. Results of comparing data on motivation for practicing Dhamma of Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok, with different gender, age, and educational level and experiences in practicing Dhamma in overall are not significantly different at the .05 level. 3. Suggestions regarding the motivation for practicing Dhamma of Buddhists at Wat Thong Niam, Nong Khaem District, Bangkok are as follows: 1. The problem of using communication tools during meditation time. 2. Not enough monk to carry out the work and not diverse for duty. 3. Not enough air conditioner in the practice area due to hot temperature. 4. Not appropriate the practitioner's accommodations and bathrooms.